Album stanowi kontynuację i osobisty „tribute” Piotra dla John’a Cage’a, który jako pierwszy rozpoczął cykl „Imaginary Landscapes” w 1939 roku – pierwszych elektronicznych kompozycji w historii muzyki.
Natchnieniem dla Piotra były zdjęcia Czerwonej Planety zrobione przez NASA (orbitery Viking i Mars Global Surveyor) i słynna saga Kim Stanely-Robinson’a („Czerwony Mars” 1993; „Zielony Mars” 1994; „Niebieski Mars” 1996).
"(...) Scieżka dźwiękowa, pełna eklektyzmu, powstała z udziałem znanych polskich muzyków. Podstawą było założenie, że używamy wszelkich dostępnych środków wyrazu w celu uzyskania „nierzeczywistego” klimatu i brzmienia. I tak pojawiają się: Krzysztof Misiak, który dodał piękne, eksperymentalne i bardzo rzadko wykorzystywane brzmieniowo, gitarowe sosy i improwizacje; Mietek Jurecki – piękne, kantylenowe partie fretless’u i odważne solo kończące płytę, którego brzmienie jest płynnie przetwarzane cyfrowo prowadząc do powstania ciekawych efektów sonorystycznych; Maciek Gładysz - partie akustyczne i elektryczne – piękne solo w drugiej części Olympus Mons i „soczyste” akustyczne gitary; jest Chór UMCS i piękny sopran Magdaleny Ziaii."
Na płycie pojawiają się prawdziwe dźwięki Czerwonej Planety zarejestrowane przy użyciu radioteleskopów przez NASA pod kierunkiem prof. Don’a Gurnett’a (Iowa University), archiwalne rozmowy kosmonautów z najsłynniejszych misji kosmicznych, a także unikalne fotografie planety wykonane i udostępnione przez NASA.
